| |
Kerstmis 2008 op Sint-Anna-ten-Drieën
| De kerstmarkt in het Sint-Anneke Centrum |
De kerstmarkt, onder de vleugels van Kerst op Linkeroever, is uitgegroeid tot 1 van de grootste van de omgeving en ook eentje die je zeker niet mag missen. Kosten, maar vooral noch moeite, werden gespaard dit jaar. Het resultaat was dan ook verbluffend, met naast een grote zaal, ook een reuze grote tent vol kraampjes.
Zowel op zaterdag als op zondag vonden heel veel mensen de weg naar het Sint-Anneke Centrum. Ze genoten er zichtbaar van de sfeer, van een hapje en een drankje, van de vele standjes en van het grote assortiment dat werd aangeboden.
Zaterdagavond smulden alle standhouders van een etentje. Ook dit initiatief werd door iedereen naar waarde geschat.
Een welgemeend dank-u-wel gaat er naar de grote groep vrijwilligers die er maanden aan hebben voorbereid, die mee hielpen aan de immense opbouw (en afbraak) en aan degenen die mee kwamen helpen bij zoveel taken tijdens de kerstmarkt.
De advent werd alvast hier heel goed ingezet!
Bekijk hier de foto's van de kerstmarkt van 29 en 30 november 2008.
  
| Kerstconcert Sint-Annakoor |
Prachtig! Knap! Waw!
Zo kunnen we nog enkele uitroepen bedenken over het traditionele kerstconcert dat plaats vond op zaterdag 6 december in de Sint-Anna-ten-Drieënkerk. Het was mooi en hartverwarmend.
Dit jaar werd opnieuw het jeugdstrijkorkest van de Musikschule J.S. Bach uit Leipzig (Duitsland) uitgenodigd en het werd een topmoment.
De avond, onder presentatie van Annemie Schepens, begon met een begroeting. Niet enkel in het Nederlands, maar ook in het Duits. Ze richtte zich rechtstreeks tot de familie van de betreurde Eckard Budrowitz, die aanwezig was. Het eerste stuk was een aandenken aan hem. Op het einde schonk Annemie haar bloemen aan zijn moeder.
In het eerste deel was het genieten van de diverse koralen, cantates, concerto's en preludes. Zowel met orkest als met koor, dan weer met sterke solisten. Stuk voor stuk prachtige muziek.
Mijn favoriet kwam direct na de korte pauze, nl. Transeamus usque Bethlehem. Opnieuw zo’n ‘oud’ maar heerlijk lied. Ook bij het concerto waarin de dwarsfluit een prominente rol speelde, werd het muisstil.
Zowel Myriam Baert, met een heel knappe solozang in het begin, als Sven Schreiber, orkestleider, namen het dirigeerstokje op. Op het einde mochten ze heel wat applaus in ontvangst nemen.
Kortom, een avond waar iedereen deugd aan heeft gehad.
Meer foto's van deze avond zijn hier te vinden.
Op zondag werd de eucharistieviering van half twaalf, tevens een viering waarin de vormelingen centraal stonden, opgeluisterd door orkest en koor. Meer moet dit echt niet zijn! Geniet ook even na met deze foto's. |
|
| Kerstwens... uitgesproken door het parochieteam in de kerstvieringen |
In de Nationalestraat zag ik deze week een kerstwens die voor mij nieuw was: “flirty christmas”. Daar had ik nog niet aangedacht. We gunnen u vanuit het parochieteam alle plezier, maar dit zal toch onze kerstwens niet zijn.
Flirty” is eens iets anders. Iets anders dan “vrolijk”. Of “prettig”. Maar waarom horen we – buiten de kerk – zo weinig “zalig”?
Misschien omdat de zaligheid niet van onszelf komt. Misschien heeft deze tijd het moeilijk met te aanvaarden dat we niet alles in handen hebben. Zaligheid, dat is een toestand waar ik zelf niet voor gezorgd hebt, maar die me overkomt. Het is een gave, een cadeau. Daarom hoort ze thuis in de hemel. Maar ze kan ook van deze wereld zijn. Zaligheid, dat is de geborgenheid van een kind dicht bij de warmte van zijn ouders. En zaligheid, dat is het geluk als ouder, vader of moeder, om zo’n kwetsbaar kind dichtbij te voelen, en te mogen krijgen.
Voor zaligheid, kunnen we open staan, ontvankelijk zijn. Maar we krijgen ze cadeau, we kunnen ze zelf niet “maken”.
En waarom maakt zo’n jong, teer, broos leven ons zo zalig? Omdat een kind een belofte is. Een belofte en een bewijs, dat alles opnieuw kan beginnen. Een belofte dat we in staat kunnen zijn om gewoon goed te zijn, en zo gelukkig te worden.
Een mensengeschiedenis loopt over hoogtes en laagtes, en onvermijdelijk leren we allemaal dat mislukkingen en onmacht erbij horen. En dan dreigt de berusting, of erger nog, het pessimisme, dat stilletjes sist: “het is dat maar”...
Maar dan wordt er een kind geboren. En dat draagt in zich opnieuw de belofte, dat het anders kan worden en beter. Een kind is ons geboren. En met elk kind wordt nieuwe hoop geboren. Die hoop groeit in ieders hart, als het nog niet versteend en dor geworden is.
Wij wensen ons allemaal, dat we niet hard worden.
We wensen ons allemaal, dat we blijven hopen dat het anders kan.
We wensen ons allemaal warmte en bescherming, troost bij verdriet, steun om recht te blijven, een mens die ons uit eenzaamheid haalt.
We wensen ons allemaal dat we blijven geloven dat we een goed mens kunnen zijn.
We wensen ons allen oprecht een “zalig kerstfeest”. |


 |
|
|                        |