Bijna 100 personen waren aanwezig op deze ingetogen, warme viering waarin ziekenzorg een groot aandeel had. Deze specifieke viering werd door de aanwezigen duidelijk gesmaakt en beleefd.
Herman ging de viering, die plaats had in het Cultureel Centrum, voor.
Een intens moment was de dienst van de zalving. 'Kom ons nabij met woorden van troost en bemoediging'. Na de handoplegging (door Herman en de leden van Ziekenzorg) volgde de zalving. Herman zalfde telkens de palm van de hand om zo de mensen te sterken, te bemoedigen.
Ook het Onze Vader, hand in hand gezongen, mocht in deze viering niet ontbreken.
Na de zegening van de palmtakjes en de zegen, mocht iedereen plaats nemen aan de feestelijk gedekte tafels.
Koffie en thee was er meer dan genoeg en de koffiekoeken smaakten zodat niemand met honger naar huis ging. Natuurlijk was er meer dan tijd genoeg om met elkaar te spreken, te lachen en te vertellen.
Deze (derde) gemeenschappelijke ziekenzalving wordt de start van een sterke traditie.

Ook voor deze viering werd, net als voor de andere vieringen van de goede week, gekozen voor rust, eenvoud en het essentiële.
De kerk was bij aanvang met slechts 1 enkele lamp verlicht. De viering begon onmiddellijk met het scheppingsverhaal. Het vuur werd door Herman aangestoken (het stof was de wierook). Nadat de Paaskaarsen (van de twee kerken) werden ontstoken, werden ook de vele kaarsen op het altaar aangestoken. Ook het doopwater werd in de twee doopvonten gewijd en de aanwezigen gezegend.
Herman nam de preek (is hier na te lezen) op zich: 'Zusters en broeders, ik denk dat dit de betekenis is van Pasen: dat we weten en beseffen dat God ons nooit in de steek laat'. Nadien vond de doop (en het vormsel) van Nathalie plaats.
Zingen is tweemaal bidden… vooral het dankgebed, compleet en afwisselend gezongen door het Sint-Annakoor, Herman, Myriam en allen, was een moment dat iedereen is bijgebleven. Dit was schitterend!
Annemie nam de vredeswens (is hier na te lezen) voor haar rekening ('“Her-leef’ met volle teugen en kijk af en toe eens opzij') waarna de Paaswensen werden uitgewisseld.
Kortom een viering in de echte zin van het woord. En natuurlijk verdient het Sint-Annakoor en allen die dit mogelijk hebben gemaakt, een dikke pluim!

Op Aswoensdag had Nathalie het verlangen uitgedrukt om gedoopt te worden in de Paasnacht. Ze werd toen hiervoor door Herman gezalfd.
Nathalie werd, zoals meer dan 150 andere personen in Vlaanderen, tijdens de Paasnacht gedoopt en gevormd. Herman riep ze naar voren. Catechist Raymond Luyten, die Nathalie volledig heeft begeleid, bevestigde aan de kerkgemeenschap het engagement van Nathalie om gedoopt te worden en hij aanvaarde ook om peter van Nathalie te zijn (meter van Nathalie werd haar dolgelukkige mama).
Na 'het tekenen met het kruis', werd Nathalie gedoopt in het pas gewijde water. Nadien volgde nog de zalving. Een applaus kon echt niet achterwege blijven.
Nathalie nam tijdens de vredeswens mee plaats tussen het parochieteam en zo mocht ze haar eerste communie (onder twee gedaanten) ontvangen.

Hebt u toevallig donderdagavond laat naar de hemel gekeken?
Een paar mensen van het parochieteam wel!
Na de Witte Donderdagviering en het klaarzetten van de kerk voor de viering van Goede Vrijdag – ’t was al bijna 11 uur - ,  stond een volle maan, omgeven door een lichte krans van licht. 
Iemand zei: da’s Pasen hé? 
Op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente wordt elk jaar Pasen gevierd.

Pasen… het feest van de verrijzenis en van de opstanding…
Hij,  die drie dagen geleden nog zijn leven heeft gegeven… - de wonden zijn nog vers -
Hij is nu “het” teken van leven.
Vandaag en morgen en altijd weer!

De boodschap van Pasen blijft  voor ons een “goed nieuws” boodschap.
Een boodschap van “nieuw leven”, van “her-leven”.

Zoek je het woord herleven op in de dikke Van Dale, dan kom je bij de betekenissen:
Opleven, opnieuw leven, weer tot bloei komen, weer krachtig worden.

Heel de natuur getuigt dezer dagen in geur en kleur mee van her-leven, tot bloei komen.
Ze ontwaakt en herleeft in al zijn kracht.
Die jonge frisse vreugde vinden we ook in het gedrag van mensen:
Ze vliegen in de grote schoonmaak, gooien ramen en deuren, gaan naar buiten, doen een praatje met buren en voorbijgangers…

En dat is voor ons dé werkelijke uitnodiging van Pasen:
Gedaan met de winterslaap! Sta op mens, herleef en doe anderen leven!
Je krijgt een nieuwe kans om je leven een nieuwe glans en een nieuwe zin te geven.
En niet enkel ons eigen leven… want we vergeten ook de vele “wonden” van de wereld niet… Ook dat is Pasen. 

Onze bisschop verwoordt het in zijn brief voor Pasen zo: Gele narcissen heten terecht ook paaslelies: bij Pasen hoort de goudgele kleur van de lente, van de vreugde, van het vertrouwen.

Beste mensen,
In naam van het parochieteam wens ik u allen een gezegend, vreugdevol en zalig paasfeest.
“Her-leef’ met volle teugen en kijk af en toe eens opzij…   echt “Hij is er”. 
Hou je aan Hem vast, staar je niet blind op de wonden maar grijp zijn uitgestoken hand….. zo leef je voluit en doe je anderen leven!

En grijp nu ook elkaars hand even om mekaar de echte Paasvreugde en Paasvrede toe te wensen.   Zalig Pasen!

Graag kennen we uw mening.
Natuurlijk ontvangen we graag goed nieuws. Ook tips zijn van harte welkom!
Maar misschien was er iets dat u niet goed vond, waar u mee zit, dat u liever anders had gezien...
Wel zeg het ons!


Uw naam, adres en e-mail adres zijn niet verplicht, en zelfs ingevuld, zullen ze niet compleet verschijnen bij uw reactie.